Plutarco – Alessandro e Diogene Versione testo greco Εις δε τον Ισθμον των Ελληνων συλλεγεντων και ψηφισαμενων επι Περσας μετ' Αλεξανδρου στρατευειν, ηγεμων ανηγορευθη. Πολλων δε και πολιτικων ανδρων και φιλοσοφων απηντηκοτων αυτω και συνηδομενων, ηλπιζε και Διογενην τον Σινωπεα τουτο ποιησειν διατριβοντα περι Κορινθον. Ως δε εκεινος ελαχιστον Αλεξανδρου λογον εχων εν τω Κρανειω σχολην ηγεν, αυτος επορευετο προς αυτον ετυχε δε κατακειμενος εν ηλιω. Και μικρον μεν ανεκαθισεν, ανθρωπων τοσουτων επερχομενων, και διεβλεψεν εις τον Αλεξανδρον. Ως δε εκεινος, ασπασαμενος και προσειπων αυτον, ηρωτησεν ει τινος τυγχανει δεομενος· «Μικρον», ειπεν, «απο του ηλιου μεταστηθι». Προς τουτο λεγεται τον Αλεξανδρον ουτω διατεθηναι και θαυμασαι την υπεροψιαν και το μεγεθος του ανδρος, ωστε, των περι αυτον, ως απηεσαν, διαγελωντων και σκωπτοντων, «Αλλα μην εγω, » ειπεν, «ει μη Αλεξανδρος ημην, Διογενης αν ημην». Traduzione in italiano Essendosi i Greci radunati all'Istmo e avendo decretato di ...
Il compito di ogni scienziato è diffondere cultura e condividere la conoscenza (knowledge sharing)