CulturalMente

Orazio - Satira 9 Libro I Ì bam f ò rte vi à   |  sacr à ,  |  sic ù t meus  è st mos, n è scio qu ì d medit à ns   |  nug à rum, t ò tus in  ì llis: à ccurr ì t quid à m  |  not ù s mihi n ò mine t à ntum à rrept à que man ù   |  "Quid ag ì s , dulc ì ssime r è rum?" "su à viter,  ù t nunc  è st ,"  |  inqu am   " Ę t  cupi o   ò mnia qu aè   vis ."          C um   à dsect à ret ù r ,  |  "numqu ì d vis ?"  ò ccup o . At  ì lle " N ò ris  n ò s"  inqu ì t ;  |  "doct ì   sumus ." H ì c ego "Pl ù ris h ò c"  inqu à m  "mih i   er ì s ."  |  Miser è   disc è dere   qu aè rens ì re  mod o   ò cius,  ì nterd ù m  |  cons ì ster e , in  à urem d ì cere n è scio qu ì d  |  puer ò ,  |  cum s ù dor ad  ...

Eneide IV  versi 642-666 At trepida et coeptis immanibus effera Dido 642 sanguineam volvens aciem, maculisque trementes interfusa genas et pallida morte futura, interiora domus irrumpit limina et altos 645 conscendit furibunda rogos ensemque recludit Dardanium, non hos quaesitum munus in usus. Hic, postquam Iliacas vestes notumque cubile conspexit , paulum lacrimis et mente morata incubuit que toro dixit que novissima verba: 650 « Dulces exuviae, dum fata deusque sinebat , accipite hanc animam meque his exsolvite curis. Vixi et quem dederat cursum Fortuna peregi , et nunc magna mei sub terras ibit imago. Urbem praeclaram statui , mea moenia vidi , 655 ulta virum, poenas inimico a fratre recepi , felix, heu! nimium felix, si litora tantum numquam Dardaniae tetigissent nostra carinae». Dixit , et os impressa toro: «  moriemur inultae, Sed moriamur  », ait . « Sic, sic juvat ire sub umbras. 660 Hauriat hunc...

MELIBOEUS. Tityre, tu patulae recubans sub tegmine fagi silvestrem tenui musam meditaris avena; nos patriae finis et dulcia linquimus arva; nos patriam fugimus ; tu, Tityre, lentus in umbra, 5 formosam resonare doces Amaryllida silvas. TITYRUS. O Meliboee, deus nobis haec otia fecit : namque erit ille mihi semper deus; illius aram saepe tener nostris ab ovilibus imbuet agnus. Ille meas errare boves, ut cernis , et ipsum 10 ludere quae vellem calamo permisit agresti. MELIBOEUS  Non equidem invideo , miror magis: undique totis usque adeo turbatur agris! En ipse capellas protinus aeger ago ; hanc etiam vix, Tityre, duco : hic inter densas corylos modo namque gemellos, 15 spem gregis, a, silice in nuda conixa reliquit . Saepe malum hoc nobis, si mens non laeva fuisset , de caelo tactas memini praedicere quercus. Sed tamen iste deus qui sit , da , Tityre, nobis. TITYRUS . Urbem quam dicunt Romam, Meliboee, putavi 20 stultus ...