Plutarco Moralia 464
...καὶ τοῦ πολυπράγμονος ἀφαιρεῖν, non bisogna ficcare il naso dappertutto τὸ γὰρ ἐξακριβοῦν ἅπαντα καὶ φωρᾶν καὶ πᾶσαν ἕλκειν εἰς μέσον ἀσχολίαν οἰκέτου καὶ πρᾶξιν φίλου καὶ διατριβὴν υἱοῦ καὶ ψιθυρισμὸν γυναικὸς ὀργὰς φέρει πολλὰς καὶ συνεχεῖς καὶ καθημερινάς, ὧν δυσκολία τρόπου καὶ χαλεπότης τὸ κεφάλαιόν ἐστιν. ὁ μὲν οὖν θεός, ὡς Εὐριπίδης φησί (fr. 974), 'τῶν ἄγαν ἅπτεται, τὰ μικρὰ δ' εἰς τύχην ἀφεὶς ἐᾷ·' ἐγὼ δὲ τῇ τύχῃ μὲν οὐδὲν οἶμαι δεῖν ἐπιτρέπειν οὐδὲ παρορᾶν τὸν νοῦν ἔχοντα, πιστεύειν δὲ καὶ χρῆσθαι τὰ μὲν γυναικὶ τὰ δ' οἰκέταις τὰ δὲ φίλοις οἷον ἄρχοντ' ἐπιτρόποις τισὶ καὶ λογισταῖς καὶ διοικηταῖς, αὐτὸν ἐπὶ τῶν κυριωτάτων ὄντα τῷ λογισμῷ [b] καὶ μεγίστων. (Plut. Moralia, 464) Ficcanasare, infatti, dappertutto, spiare, indagare su qualsiasi cosa faccia un servo, su ogni faccenda di un amico, su ogni passatempo di un figlio, su ogni bisbiglio della moglie, spinge a numerosi, frequenti e quotidiani accessi d'ira che portano alla formazione di un carat...