Passa ai contenuti principali

ARIONE, IN VIAGGIO VERSO CORINTO, E’ VITTIMA DI UN’INSIDIA DEI MARINAI

Τοῦτον   τὸν   Ἀρίονα   λέγουσι,   τὸν   πολλὸν   τοῦ  χρόνου  διατρίβοντα   παρὰ  Περιάνδρῳ,   ἐπιθυμῆσαι   πλῶσαι   ἐς Ἰταλίην   τε  καὶ   Σικελίην,   ἐργασάμενον   δὲ  χρήματα   μεγάλα θελῆσαι   ὀπίσω   ἐς  Κόρινθον  ἀπικέσθαι.   Ὁρμᾶσθαι  μέν  νυν ἐκ  Τάραντος,   πιστεύοντα  δὲ  οὐδαμοῖσι   μᾶλλον   ἢ   Κορινθίοισι   μισθώσασθαι   πλοῖον   ἀνδρῶν   Κορινθίων·   τοὺς δὲ   ἐν  τῷ  πελάγεϊ   ἐπιβουλεύειν   τὸν  Ἀρίονα   ἐκβαλόντας  ἔχειν   τὰ  χρήματα·    τὸν   δὲ  συνέντα   τοῦτο   λίσσεσθαιχρήματα   μέν   σφι   προϊέντα,   ψυχὴν   δὲ   παραιτεόμενον.   
Οὐκ   ὦν    δὴ    πείθειν    αὐτὸν     τούτοισι,   ἀλλὰ   κελεύειν   τοὺς πορθμέας      αὐτὸν   διαχρᾶσθαί   μιν,   ὡς   ἂν   ταφῆς   ἐν  γῇ τύχῃ,     ἐκπηδᾶν   ἐς  τὴν  θάλασσαν   τὴν   ταχίστην. Ἀπειληθέντα δὲ τὸν Ἀρίονα ἐς ἀπορίην παραιτήσασθαι, ἐπειδή σφι οὕτω δοκέοι, περιιδεῖν αὐτὸν ἐν τῇ σκευῇ πάσῃ στάντα ἐν τοῖσι ἑδωλίοισι ἀεῖσαι· ἀείσας δὲ ὑπεδέκετο ἑωυτὸν κατεργάσεσθαι. Καὶ τοῖσι ἐσελθεῖν γὰρ ἡδονὴν εἰ μέλλοιεν ἀκούσεσθαι τοῦ ἀρίστου ἀνθρώπων ἀοιδοῦ, ἀναχωρῆσαι ἐκ τῆς πρύμνης ἐς μέσην νέα.
(Erodoto)
TRADUZIONE
Ebbene si narra che Arione, il quale trascorreva accanto a Periandro la maggior parte del suo tempo, aveva provato grande desiderio di compiere un viaggio per mare fino in Italia e in Sicilia; là si era arricchito, poi aveva deciso di ritornare a Corinto. Quando dunque si trattò di ripartire da Taranto, poiché non si fidava di nessuno più che dei Corinzi, noleggiò una nave di Corinto; ma quando furono in mare aperto gli uomini dell'equipaggio tramarono di sbarazzarsi di Arione e di impossessarsi delle sue ricchezze. Arione se ne accorse e cominciò a supplicarli: era disposto a cedere i suoi averi, ma chiedeva salva la vita; tuttavia non riuscì a convincerli, anzi i marinai gli ingiunsero di togliersi la vita così da ottenere sepoltura nella terra oppure di gettarsi in mare al più presto. 
Allora Arione, vistosi alle strette, li supplicò, poiché avevano deciso così (letteralmente: poichè così a loro sembrava opportuno), che gli concedessero di cantare stando in piedi fra i banchi rematori con il costume completo: promise (letteralmente: prometteva) che si sarebbe ucciso (letteralmente: che avrebbe ucciso se stesso) dopo aver finito di cantare. E a quelli (rif.: i marinai), fece piacere di poter ascoltare il miglior cantore fra gli uomini, si ritirarono dalla poppa verso il centro della nave.


Commenti

Post popolari in questo blog

I complici di Catilina, Sallustio, 14 I seguaci di Catilina

I complici di Catilina  TESTO LATINO  - S allustio, De coniuratione Catilinae, 14. In tanta tamque corrupta civitate Catilina, id quod factu facillimum erat , omnium flagitiorum atque facinorum circum se tamquam stipatorum catervas habebat . Nam quicumque impudicus adulter ganeo manu ventre pene bona patria laceraverat , quique alienum aes grande conflaverat , quo flagitium aut facinus redimeret , praeterea omnes undique parricidae sacrilegi convicti iudiciis aut pro factis iudicium timentes , ad hoc quos manus atque lingua periurio aut sanguine civili alebat , postremo omnes quos flagitium egestas conscius animus exagitabat , ii Catilinae proximi familiaresque erant . Quod si quis etiam a culpa vacuus in amicitiam eius inciderat , cotidiano usu atque illecebris facile par similisque ceteris efficiebatur . Sed maxime adulescentium familiaritates appetebat : eorum animi molles etiam et [aetate] fluxi dolis haud difficulter capiebantur . Nam ut cuiusque studium ex aetate f...

MARZIALE, Per la morte della piccola Eròtion

TRADUZIONE CONTRASTIVA: MARZIALE, Per la morte della piccola Eròtion Epigramma V, 34 Hanc tibi, Fronto pater, genetrix Flaccilla, puellam oscula commendo deliciasque meas, parvola ne nigras horrescat Erotion umbras oraque Tartarei prodigiosa canis. Impletura fuit sextae modo frigora brumae, vixisset totidem ni minus illa dies. Inter tam veteres ludat lasciva patronos et nomen blaeso garriat ore meum. Mollia non rigidus caespes tegat ossa nec illi, terra, gravis fueris : non fuit illa tibi. TRADUZIONI A CONFRONTO TRADUZIONE 1 A te, babbo Frontone, a te, mamma Flaccilla, io pienamente affido questa povera bimba, oggetto dei miei baci e delle gioie mie. Cara piccina! Ch'ella non provi terrore delle Ombre, né delle orrende fauci di Cerbero infernale. Avrebbe ora compiuto il suo sesto gelido inverno, s'ella fosse vissuta altri sei giorni ancora. Oh! Fra i suoi buoni vecchi che ella giochi e ripeta i capricci, e il mio nome balbetti c...

CESARE E CATONE A CONFRONTO - La Congiura di Catilina - SALLUSTIO

Versione di LATINO Igitur iis genus aetas eloquentia prope aequalia fuere , magnitudo animi par, item gloria, sed alia alii.  Caesar beneficiis ac munificentia magnus habebatur , integritate vitae Cato. Ille mansuetudine et misericordia clarus factus , huic severitas dignitatem addiderat .  Caesar dando sublevando ignoscendo , Cato nihil largiendo gloriam adeptus est . In altero miseris perfugium erat , in altero malis pernicies. Illius facilitas, huius constantia laudabatur . Postremo Caesar in animum induxerat laborare , vigilare ; negotiis amicorum intentus sua neglegere , nihil denegare quod dono dignum esset ; sibi magnum imperium, exercitum, bellum novum exoptabat , ubi virtus enitescere posset . At Catoni studium modestiae, decoris, sed maxime severitatis erat ; non divitiis cum divite neque factione cum factioso, sed cum strenuo virtute, cum modesto pudore, cum innocente abstinentia certabat ; esse quam videri bonus malebat : ita, quo minus petebat gloriam, eo ma...