Passa ai contenuti principali

Le Baccanti di Euripide

 ὁ δαίμων ὁ Διὸς παῖς

χαίρει μὲν θαλίαισιν,

φιλεῖ δʼ ὀλβοδότειραν Εἰ-

ρήναν, κουροτρόφον θεάν.

ἴσαν δʼ ἔς τε τὸν ὄλβιον

τόν τε χείρονα δῶκʼ ἔχειν

οἴνου τέρψιν ἄλυπον·

μισεῖ δʼ ᾧ μὴ ταῦτα μέλει,

κατὰ φάος νύκτας τε φίλας

εὐαίωνα διαζῆν,

σοφὰν δʼ ἀπέχειν πραπίδα φρένα τε

περισσῶν παρὰ φωτῶν·

τὸ πλῆθος ὅτι

τὸ φαυλότερον ἐνόμισε χρῆ-

ταί τε, τόδʼ ἂν δεχοίμαν.


(BACCHAE 417-432, Euripide)


Traduzione di Ettore Romagnoli:


Dïòniso, figliuol di Giove, allegrasi

   nel tripudio, e la Pace ama, che agli uomini

   vita felice e pargoli

   largisce; e in dono al misero

   offre, non meno che al beato, il gaudio

   del vino, dove ogni dolore annegasi.

   E odia quei che spregiano

   in esultanza consumare i fulgidi

   giorni e le notti amabili.

   Ma saggia cosa è l'intelletto e l'anima

   lunge tener dagli uomini

   che presumono troppo. Io ciò che i semplici

   credono, e se ne giovano,

   tôrre voglio ad esempio.



Questa è la conclusione del I Stasimo, in cui il Coro delle Menadi inneggia a una vita serena, lontana dall'arroganza dei potenti, da chi insegue destini troppo alti per una vita troppo breve, privandosi di godere del presente.

"Non è sapienza avere pensieri superiori all'umano" (vv. 395-396)

sono i versi a cui si riallaccia la conclusione del canto: 

"Voglio accettare quello che la gente semplice crede".

Commenti

Post popolari in questo blog

I complici di Catilina, Sallustio, 14 I seguaci di Catilina

I complici di Catilina  TESTO LATINO  - S allustio, De coniuratione Catilinae, 14. In tanta tamque corrupta civitate Catilina, id quod factu facillimum erat , omnium flagitiorum atque facinorum circum se tamquam stipatorum catervas habebat . Nam quicumque impudicus adulter ganeo manu ventre pene bona patria laceraverat , quique alienum aes grande conflaverat , quo flagitium aut facinus redimeret , praeterea omnes undique parricidae sacrilegi convicti iudiciis aut pro factis iudicium timentes , ad hoc quos manus atque lingua periurio aut sanguine civili alebat , postremo omnes quos flagitium egestas conscius animus exagitabat , ii Catilinae proximi familiaresque erant . Quod si quis etiam a culpa vacuus in amicitiam eius inciderat , cotidiano usu atque illecebris facile par similisque ceteris efficiebatur . Sed maxime adulescentium familiaritates appetebat : eorum animi molles etiam et [aetate] fluxi dolis haud difficulter capiebantur . Nam ut cuiusque studium ex aetate f...

MARZIALE, Per la morte della piccola Eròtion

TRADUZIONE CONTRASTIVA: MARZIALE, Per la morte della piccola Eròtion Epigramma V, 34 Hanc tibi, Fronto pater, genetrix Flaccilla, puellam oscula commendo deliciasque meas, parvola ne nigras horrescat Erotion umbras oraque Tartarei prodigiosa canis. Impletura fuit sextae modo frigora brumae, vixisset totidem ni minus illa dies. Inter tam veteres ludat lasciva patronos et nomen blaeso garriat ore meum. Mollia non rigidus caespes tegat ossa nec illi, terra, gravis fueris : non fuit illa tibi. TRADUZIONI A CONFRONTO TRADUZIONE 1 A te, babbo Frontone, a te, mamma Flaccilla, io pienamente affido questa povera bimba, oggetto dei miei baci e delle gioie mie. Cara piccina! Ch'ella non provi terrore delle Ombre, né delle orrende fauci di Cerbero infernale. Avrebbe ora compiuto il suo sesto gelido inverno, s'ella fosse vissuta altri sei giorni ancora. Oh! Fra i suoi buoni vecchi che ella giochi e ripeta i capricci, e il mio nome balbetti c...

CESARE E CATONE A CONFRONTO - La Congiura di Catilina - SALLUSTIO

Versione di LATINO Igitur iis genus aetas eloquentia prope aequalia fuere , magnitudo animi par, item gloria, sed alia alii.  Caesar beneficiis ac munificentia magnus habebatur , integritate vitae Cato. Ille mansuetudine et misericordia clarus factus , huic severitas dignitatem addiderat .  Caesar dando sublevando ignoscendo , Cato nihil largiendo gloriam adeptus est . In altero miseris perfugium erat , in altero malis pernicies. Illius facilitas, huius constantia laudabatur . Postremo Caesar in animum induxerat laborare , vigilare ; negotiis amicorum intentus sua neglegere , nihil denegare quod dono dignum esset ; sibi magnum imperium, exercitum, bellum novum exoptabat , ubi virtus enitescere posset . At Catoni studium modestiae, decoris, sed maxime severitatis erat ; non divitiis cum divite neque factione cum factioso, sed cum strenuo virtute, cum modesto pudore, cum innocente abstinentia certabat ; esse quam videri bonus malebat : ita, quo minus petebat gloriam, eo ma...